ทำยังไงให้เราและเพื่อนโอเคแบบอยู่กันได้คะ?

คือเรามีเรื่องทุกข์ใจอยากระบาย เรานอยู่ชั้นมัธยมต้นเลยต้องไปโรงเรียนทุกวันเราอยู่แผนกอินเตอกเลยเรียนภาษาอังกฤษเป็นส่วนใหญ่ เราไม่เคยอยากไปโรงเรียนเลยเพราะรู้สึกว่าไปเท่าไหร่ก็ไม่เคยสักวันเรามีเพื่อนอย

เรื่องเกิดจากเราเล่นบอทค่ะแล้วไปเมรคเฟรนกับคนคนนึงแล้วคุยกันนานจนสนิทกันและแลกไลน์กันแล้วเขาลบบอททิ้งทีนี้เราก็คุยกันในไลน์จนรู้สึกดีกับเขาอ่ะค่ะแล้วทีนี้เขายุ่งมากแล้วเราก็ไม่ค่อยมีเวลาคุยกันพอมาวันน

คือเรามีเพื่อนสนิทคนนึงค่ะชื่อพิม(นามสมมติ)เค้าเป็นคนที่พอเห็นคนอื่นมีเขาก็จะอิจฉาอ่ะค่ะบ่นให้ฟังประมาณว่าน้อยใจทำไมเราไม่มีบ้างแต่พอตัวเองได้ของใหม่ก็จะเอามาอวดค่ะอย่างเช่นกีฬาสีที่ผ่านมาเค้าพึ่งได้ก

ปกติเป็นคนเฟรนลี่มากๆ เฮฮาตลอด รู้สึกว่าตัวเข้ากับเพื่อนๆ ได้ดีมากๆ ในช่วงเเรกๆ พอหลังๆ มารู้สึกเหมือนเขาไม่อยากที่จะเล่นกับเราหรือคุยกับเราเลย เมินตลอด เหมือนไม่เห็นเราอยู่ในสายตาเลย ปกติอะไรที่ทำด้ว

ตามหัวข้อเลยค่ะมีใครพอจะทราบบ้างคะว่ารับไหมเราม.3ปีหน้าจะม.4อยากเข้าศิลป์เกาหลีเขารับไหมคะแล้วสอบเข้ายากมั้ยคะแล้วเค้าเปิดรับประมาณช่วงเดือนไหนของทุกๆปีหรอคะเราจริงๆเกิดกทม.อยู่กทม.ค่ะแต่ทีนี้แม่เสียเ

คือเรากับพี่เขาก็อายุห่างพอสมควร พี่เขา20ต้นๆแต่เราม.5เองค่ะ พี่เขาเป็นคนเทคแคร์ดีมาก นิสัยดีอบอุ่น ไม่กินเหล้า ไม่สูบบุหรี่ ไม่เล่นยา ขยันทำงาน ดูเข้าหาง่าย คุยง่าย แต่เรากลัวเขาค่ะ ไม่รู้จะอธิบ

ก่อนอื่นเราขอเล่าก่อนเลยว่าช่วงกีฬาสีของโรงเรียนเราทะเลาะ(แบบเราโดนทิ้งอ่ะค่ะ)กับA(นามสมมติ)ค่ะทีนี้เราเลยไม่คุยกับเค้าแล้วผ่านไปประมาณ2สัปดาห์เราก็ดีกับAAก็สนิทกับเพื่อนอีกคนBพอเราสนิทกับBเค้าก็เลียน

คือเรารู้สึกดีกับเพื่อนคนนึงในห้องอ่ะค่ะแต่ก่อนเคยสนิทกัน แต่พอหลังๆมานี่เราห่างกันค่ะ ไม่รู้เพราะอะไร แต่เราไม่ได้คิดมากเลยนะคะ แตที่คิดมากคือเค้าไม่คุยกับเรามา2เดือนแล้วค่ะทั้งที่อยู่ห้องด้วยกันแท้ๆ

ทำยังไงดีคะคือเราเครียดมากเลยเวลาอยู่กับเพื่อนที่สนิทด้วยแล้วเวลาเราชวนนางคุยแล้วเขาไม่ตอบมันรู้สึกกดดันมากแบบรู้สึกถูกเมินเลยอ่ะค่ะคือเสียใจมากคือแบบอนาคตน่าจะเข้ากับนางได้น้อยลงตอนนี้คือแบบเหนื่อยมา